Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Ολλανδία μέρος ΙΙ, Άμστερνταμ και Χάγη


Άμστερνταμ





Το Ρότερνταμ,στο οποίο ταξιδέψαμε στις γιορτές στάθηκε πολύ καλό ορμητήριο για δύο μονοήμερες εκδρομές. Η μία είχε προορισμό το Άμστερνταμ και η άλλη την Χάγη.



Το Άμστερνταμ είναι μόλις μία ώρα μακριά από το Ρότερνταμ με το τρένο. Περνάς από την επίπεδη εξοχή της Ολλανδίας και φτάνεις σε ένα τεράστιο σιδηροδρομικό σταθμό. Αποφασίσαμε, αν και μάλλον όχι πολύ σωστά, να κάνουμε την βόλτα μας με τα πόδια... Πολύ περπάτημα...

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Απλά μια καλημέρα!

Κάποιες φορές απλά θέλεις να πεις μία μεγάλη καλημέρα και να μοιραστείς ένα ωραίο τραγούδι...

Μας εύχομαι αυτό που λέει το τραγούδι:

Να κάνουμε αυτό που αγαπάμε και να αγαπάμε αυτό που κάνουμε, γιατί υπάρχουν τόσα πράγματα στην ζωή και είναι όλα για εμάς. 

Να κάνουμε αυτό που αγαπάμε, να το κάνουμε για εμάς τους ίδιους και να χαμογελάμε κάθε μέρα! 

Καλημέρα λοιπόν... και καλή ακρόαση!


Κυριακή, 22 Ιανουαρίου 2012

Πανεύκολα μπισκοτάκια σοκολάτας


Σήμερα που είχαμε μαστορέματα στο σπίτι και ήμουν εγκλωβισμένη μέσα αποφάσισα να φτιάξω επιτέλους την συνταγή για choco cookies που μου είχε δώσει η αγαπημένη φίλη μου Μαρία εδώ και καιρό.

Η συνταγή είναι εύκολη, γρήγορη, με λίγα υλικά και το αποτέλεσμα σηκώνει πολλά μμμμμ. Και αυτό που μου αρέσει ιδιαιτέρως είναι ότι είναι λίγο άγλυκα.

Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Ολλανδία μέρος Ι, Ταξίδι στο Ρότερνταμ


Μετά από 3 χρόνια μαζί επιτέλους τα καταφέραμε. Κάναμε το πρώτο μας κοινό ταξίδι στο εξωτερικό. Μαζέψαμε χρήματα, βρήκαμε χρόνο από την δουλειά, πακετάραμε πουλόβερ, σκουφιά και γάντια και βουρ βρεθήκαμε έτσι ξαφνικά στο Ρότερνταμ.

Erasmus Bridge -  Ρότερνταμ
Μία πόλη σύγχρονη, με μοντέρνα αρχιτεκτονική, (είχε καταστραφεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο σχεδόν όλο το κέντρο της πόλης) και ένα τεράστιο λιμάνι, το 2ο μεγαλύτερο στον κόσμο. Όμως παρότι στο κέντρο θα δει κανείς φουτουριστικά κτίρια και ουρανοξύστες λίγο πιο δίπλα θα συναντήσει το υπέροχο πάρκο, τα κανάλια που περνάνε την πόλη, με τις πάπιες που κάνουν τις  βόλτες τους αμέριμνες και τα κλασσικά σπίτια από τούβλο με τα λευκά παράθυρα.  

Νοικιάσαμε ποδήλατα, άλλωστε είναι ο μόνος τρόπος για να κινηθείς αποτελεσματικά στην πόλη. Εκατοντάδες ποδήλατα παντού....
τα ποδηλατάκια μας
ποδήλατα παντού
Μεταφέρομαι νοητά πίσω στην Ολλανδία, είχα σημειώσει τότε στο μπλοκ μου: "Απόλυτη χαλάρωση, κάνω ποδηλατάκι και ο κρύος αέρας μου κρυώνει τα μάγουλα. Περνάμε δίπλα από το κανάλι, το πάρκο και από σπίτια  με μεγάλα παράθυρα. Κοιτάω μέσα και χαζεύω την απλότητα και τους καθαρούς χώρους των σπιτιών. Χαζεύω τα πορτατίφ που αφήνουν αναμμένα δίπλα στο παράθυρο και μου επιτρέπουν με το απαλό τους φως να δω το εσωτερικό του σαλονιού. Αλλά αυτό που χαζεύω περισσότερο είναι τα ζευγαράκια που κάνουν ποδήλατο δίπλα δίπλα και κρατάνε τα χέρια τους.  Κρίμα που δεν κατάφερα να φωτογραφίσω κανένα..γιατί ποδηλατούσα κι εγώ."

Φάγαμε τηγανιτές πατάτες με μαγιονέζα, που είναι το top σνακ της χώρας, κροκέτες, κάτι τεράστιους τηγανιτούς λουκουμάδες που τους βουτάνε στην ζάχαρη (γιάμι, γιάμι) και ωραία τυράκια. . Ανεβήκαμε στο Euromast και θαυμάσαμε την πόλη από τα 185 μέτρα. .. είδαμε τα πυροτεχνήματα της Πρωτοχρονιάς στην Erasmus Bridge και ζήσαμε μερικές μέρες σαν Ολλανδοί.
Euromast
Θέα από τα 185 μέτρα
Να μην ξεχάσω τα φαγητά από τα χεράκια του φίλου μας Θανάση που είναι chef στο κουκλίστικο εστιατόριο Smaak στο Ρότερνταμ. Κάθε μπουκιά και απόλαυση....

Ο chef Θανάσης ενώ στήνει το το γλυκό μας
Αυτό που μου έμεινε από αυτό το ταξίδι, εκτός από τις ωραίες εικόνες, με τις οποίες γέμισε το μυαλό και η φωτογραφική μηχανή, είναι η στάση ζωής των Ολλανδών. Είναι ήρεμοι, δεν γκρινιάζουν και είναι πολύ θετικοί απέναντι στις καταστάσεις της ζωής. Δεν θα πουν "θέλω να πάω ένα ταξίδι μία μέρα", θα πουν "μια μέρα θα πάω εκεί", με σιγουριά. Μου έδωσαν παράδειγμα και αυτός είναι ένας από τους στόχους για το 2012. Να πάψω να γκρινιάζω για μία κακή μέρα στην δουλειά, για τον καιρό και για όλα αυτά τα μικροπράγματα που γκρινιάζουμε στην καθημερινότητα μας.

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Καινούργια Αρχή

Καινούργια χρονιά, καινούργιες δεσμεύσεις, καινούργια αρχή.


Δεν ξέρω γιατί ξεκίνησα αυτό το blog και σίγουρα δεν ξέρω αν θα καταλήξει πουθενά.... Μάλλον δική μου ανάγκη πάω να καλύψω με αυτό..το ομολογώ. Από παλιά με θυμάμαι να κρατάω ημερολόγιο και να καταγράφω τα πάντα, να κρατάω αποκόμματα "αναμνηστικά", από οπουδήποτε πήγαινα ή έκανα...


Τώρα, που τα σημειωματάρια είναι κλεισμένα στο συρτάρι ο υπολογιστής είναι εδώ μπροστά μου και με περιμένει...ή τον περιμένω.


Έχω βάλει "στόχους" για τη νέα χρονιά, λίγους αλλά καλούς. Να αλλάξω εγώ, να αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τα πράγματα, να αλλάξει η αντιμετώπιση που έχω απέναντι σε αυτά. Ξεκίνησα με φόρα το 2012, πήρα μία μεγάλη ανάσα να ξεκινήσει το μακροβούτι αλλά μου κόπηκε απότομα.. Όλο δυσάρεστα και ένα γκρίζο να απλώνεται. Άσχημα νέα, δυσάρεστα γεγονότα. Αλλά δεν θα του επιτρέψω αυτή τη νέα αρχή να μου την γκριζάρει! (ακόμα και αν η μόνη που την βλέπω είμαι εγώ..) Θα την βάψω μπλε και πράσινη και θα κοιτάξω μέσα από τα ροζ γυαλιά μου.


Και θα κάνω μία ευχή...για καλό ταξίδι